هواکش ماشینی است که برای بالا بردن فشار گاز و ارسال گاز به پهلو به پهلو به ورودی انرژی مکانیکی متکی است. این یک ماشین سیال رانده شده است. فشار Exust زیر 1.510 ^ 4 pa. هواکش های مدرن به طور گسترده ای در کارخانه ها مورد استفاده قرار می گیرند، معادن، تونل ها، برج های خنک کننده، وسایل نقلیه، کشتی ها، تهویه، حذف گرد و غبار و خنک سازی ساختمان ها، تهویه و تهویه هوا دیگ های بخار و کوره های صنعتی، خنک کننده و تهویه هوا در تجهیزات تهویه مطبوع و لوازم خانگی، خشک شدن و ورود دانه ها، منابع هوایی تونل هوا و تورم و نیروی محرکه هوورکرافت و غیره.
هواکش مرکزدار نوعی موتور برق مدرن (موتور قطب سایه دار) برای راندن پروانه در پوسته کرم است، و هوا از مرکز پروانه از طریق دهان مکش استنشاق می شود. با توجه به عمل دینامیکی تیغه بر روی گاز، فشار و سرعت گاز افزایش می یابد، و نیروی فرار از مرکز در طول مسیر تیغه به سمت پوشش پرتاب می شود، و از پورت اگزوز تخلیه می شود. زیرا جریان گاز در پروانه عمدتاً در هواپیمای شعاعی است، بنابراین به آن هواکش شعاعی نیز می گفتند.
هواکش از نوع سنتریفوژ عمدتاً از پروانه و پوشش تشکیل شده است. پروانه هواکش کوچک مستقیماً بر روی موتور نصب می شود، و هواکش بزرگ از طریق کوپلینگ یا پولک با موتور متصل می شود. هواکش مرکز به طور کلی مصرف تک طرفه, با پروانه تک مرحله; جریان بزرگ می تواند مصرف دو طرفه، با دو پروانه پشت به عقب، همچنین به عنوان هواکش دو مکش centrifugal شناخته می شود.
ایمپلر جزء اصلی هواکش است، و هندسه، اندازه، شماره تیغه و دقت ساخت آن تأثیر زیادی بر عملکرد دارد. پروانه از تعادل ایستا و اصلاح تعادل پویا عبور می کند تا از چرخش صاف هواکش اطمینان حاصل کند. با توجه به جهت مختلف خروج تیغه، پروانه به سه نوع به جلو، شعاعی و عقب تقسیم می شود. بالای تیغه پروانه جلو در جهت چرخشی تمایل دارد؛ بالای پروانه شعاعی شعاعی، با تیغه مستقیم و تیغه منحنی، و بالای تیغه پروانه عقب وارونه است.
