تفاوت بین ترانسفورماتور و موتور چیست؟
ترانسفورماتور یک وسیله است که از القای الکترومغناطیسی برای تغییر ولتاژ AC استفاده می کند. اجزای اصلی سیم پیچ اولیه، سیم پیچ ثانویه و هسته آهن (هسته مغناطیسی) هستند. توابع اصلی عبارتند از: تبدیل ولتاژ، تبدیل کنونی، تحرک امپدانس، جداسازی، تنظیم ولتاژ (ترانسفورماتور اشباع مغناطیسی) و غیره. این است که ترکیب تکنولوژی مکانیکی و تکنولوژی الکترونیکی را ترکیب کنیم. با توسعه سریع و کاربرد وسیع فناوری رایانه، تکنولوژی مکاترونیک به پیشرفت بی سابقه ای تبدیل شده است، تبدیل شدن به یک فن آوری یکپارچه سیستم کامپیوتری و فناوری اطلاعات، تکنولوژی کنترل اتوماتیک، فن آوری تشخیص حساسیت، تکنولوژی انتقال سروو و فن آوری مکانیکی است. جهت پیشروی فناوری اپتو-مکاترونیک در حال توسعه است و دامنه کاربرد آن گسترده تر و گسترده تر شده است. بنابراین تفاوت بین ترانسفورماتور و موتور چیست؟
اول، مشابه:
شباهت موتورها و ترانسفورماتورها به طور عمده در رابطه الکترومغناطیسی منعکس شده است. آنها همه تجهیزات الکتریکی "تحریک یک جانبه" هستند، یعنی یک طرف (سیم پیچ اولیه ترانسفورماتور، سیم پیچ استاتور از موتور ناهمزمان) به منبع تغذیه متصل است و طرف دیگر (دومین ترانسفورماتور) نیروی الکتریکی و جریان در سیم پیچ ثانویه، سیم پیچ روتور موتور ناهمزمان از طریق القای الکترومغناطیسی ایجاد می شود. هنگامی که ولتاژ منبع تغذیه ثابت است، حداکثر مقدار جریان اصلی مغناطیسی نیز تقریبا مقدار نفرت است و ارتباطی با اندازه بار ندارد.
به دلیل اصل کار مشابهی است که معادلات تعادل در مدارهای آنها و معادلات تعادل نیروی مغناطیسی در مدار مغناطیسی مشابه هستند. یا، ارتباط الکترومغناطیسی آنها اساسا یکسان است. با افزایش بار، جریان ثانویه (یا روتور) افزایش می یابد و جریان اصلی (یا استاتور) نیز افزایش می یابد.
دوم، تفاوت:
موتور ناهمزمان و ترانسفورماتور دارای یک تفاوت کیفی هستند و تفاوت اصلی آنها به شرح زیر است.
(1) ترانسفورماتور یک دستگاه الکتریکی ثابت است که میدان مغناطیسی اصلی آن یک میدان مغناطیسی پالس است. نیروی الکتریکی و جریان در سیم پیچ های اولیه و ثانویه دارای همان فرکانس هستند. موتور ناهمزمان یک دستگاه الکتریکی چرخشی است که میدان مغناطیسی اصلی آن یک میدان مغناطیسی چرخشی است. هنگامی که روتور چرخش می یابد، نیروی الکتروموتور و جریان iV در سیم پیچ های استاتور و روتور دارای فرکانس های مختلف هستند.
(2) فقط تست می تواند در ترانسفورماتور منتقل شود، و انرژی الکتریکی به طرف ثانویه از طریق میدان مغناطیسی اصلی منتقل می شود. علاوه بر انتقال جهان از موتورهای ناهمزمان، تبدیل انرژی انرژی نیز وجود دارد. پس از اینکه انرژی الکتریکی در سیم پیچ های استاتور از طریق میدان مغناطیسی اصلی به سیم پیچ روتور منتقل می شود، بخش قابل توجهی به انرژی مکانیکی تبدیل می شود که خروجی از شفت روتور به ماشین آلات. منفی.
(3) از آنجا که شکاف هوا در موتور ناهمزمان وجود دارد، جریان بدون بار بسیار بزرگتر از ترانسفورماتور است. در موتور قدرتمند، جریان بدون بار 20٪ ~ 30٪ از جریان را تشکیل می دهد. در موتور کم قدرت می تواند 35٪ تا 50٪ برسد. بنابراین، ضرر بدون بار موتور قدم بزرگی نسبت به ترانسفورماتور است.
(4) موتور ناهمزمان یک دستگاه ضریب قدرت کم است. از منظر انرژی، جریان هوا برای میدان مغناطیسی عمودی نسبتا بزرگ است و فاصله هوا بین استاتور و روتور وجود دارد. در همان شرایط جهان، جریان نشت در موتور ناهمزمان بسیار بزرگتر از ترانسفورماتور است. به عبارت دیگر، مقاومت آن بزرگتر است. این نشان می دهد که برای ایجاد یک میدان مغناطیسی خاص، فلاش موتور #step نیاز به یک قدرت راکتیو بزرگ دارد. هنگامی که ولتاژ منبع تغذیه ثابت است، حداکثر مقدار جریان اصلی مغناطیسی موتور اساسا بدون تغییر است، که نشان می دهد که انرژی (توان راکتیو) مورد نیاز برای ایجاد میدان مغناطیسی به طور قابل توجهی بدون تغییر است. هنگامی که بار موتور بسیار کوچک است، قدرت فعال موتور بسیار کوچک است و قدرت راکتیو نسبت زیادی دارد بنابراین فاکتور قدرت بسیار پایین است (فاکتور قدرت بدون بار بیش از 0.2>. با افزایش بار، قدرت راکتیو نسبت قدرت به تدریج کاهش می یابد، به همین دلیل ضریب توان موتور موتور ناهمزمان به تدریج افزایش می یابد و حداکثر زمانی که نزدیک به بار بار است (به طور کلی بیشتر از 0.9) حداکثر می رسد. هنگامی که بار بزرگتر است، رطوبت روتور به علت افزایش لغزش افزایش می یابد. بیشتر، بنابراین عامل قدرت دوباره سقوط می کند.
