محلول خنک کننده موتور
چگونگی دستیابی به گرمازدگی کارآمد تر همیشه مسئله کلیدی در طراحی موتور بوده است. این برای موتور توپی برجسته تر است. به طور کلی، به منظور کاهش هزینه ها، موتور توپی از هوای خنک کننده بیشتر استفاده می کند. بنابراین، مسئله به چگونگی بهبود ظرفیت خنک کننده هوای خنک کننده بهبود می یابد. به طور کلی، می توان آن را به دو نوع تقسیم کرد: بهینه سازی ساختار خنک کننده موجود و اتخاذ یک سیستم خنک کننده جدید.
برای بهینه سازی ساختار موجود، یک روش باعث افزایش سطح رطوبت حرارتی می شود و قدرت تخریب گرما را افزایش می دهد.
یکی دیگر از روش ها این است که جهت ترتیب دنده های حرارتی را بهینه سازی کنید و مسیر را به همان جهت با سرعت باد تنظیم کنید و همچنین کمی اثر حرارت را افزایش دهید.
بهینه سازی محلی محدود است، و اگر یک بهبود کیفی در قدرت خنک کننده وجود داشته باشد، یک سیستم خنک کننده جدید مورد نیاز است. یک روش خنک کننده لوله در زیر شرح داده شده است.
موتورهای UQM از فن آوری خنک کننده ی حرارت استفاده می کنند. لوله های حرارتی مسی به صورت محوری به محفظه موتور منتقل می شوند، به سرعت انتقال گرما را از استاتور به تخلیه های خاصی طراحی می کنند، جایی که تهویه خوب است. برای موتور 13.7 کیلووات، قدرت خنک سازی پیک 1.3 کیلو وات بدون خنک کننده اجباری است. اگر منبع سرد سرد (هوا سرد) اعمال شود، قدرت پراکندگی گرما آزاد می تواند به 3.7 کیلو وات برسد.
در عمل، این فن آوری خنک کننده لوله حرارت می تواند به طور قابل توجهی کاهش دمای موتور. در مورد خنک کننده طبیعی، دمای استاتور به 65 درجه سانتیگراد کاهش می یابد و دمای روتور به 52 درجه سانتیگراد کاهش می یابد. اگر از خنک کننده هوای مجاز استفاده شود، دمای می تواند بیشتر کاهش یابد.
