جداسازی ژنراتورهای همزمان و ناهمزمان
اصل کار ژنراتور تبدیل انرژی مکانیکی به انرژی الکتریکی است. این معمولا توسط یک توربین بخار، یک توربین آب یا یک موتور احتراق داخلی رانده می شود. ژنراتور به دو دسته عمده تقسیم می شود: ژنراتور DC و ژنراتور AC. جایگزین را می توان به ژنراتور همزمان و ژنراتور ناهمزمان تقسیم کرد.
شایع ترین استفاده در نیروگاه های مدرن ژنراتورهای همگن است. این جریان با جریان DC، که می تواند قدرت فعال و قدرت راکتیو را برای پاسخگویی به نیازهای بار مختلف فراهم کند، هیجان زده می شود. ژنراتور ناهمزمان دارای سیم پیچ های مستقل نیست و دارای ساختار ساده و عملیات مناسب است اما نمی تواند توان راکتیو را به بار تحمیل کند.
به همین دلیل، ژنراتورهای ناهمزمان باید به موازات سایر ژنراتورهای همزمان متصل شوند یا به تعداد قابل توجهی خازن متصل شوند. ژنراتور DC دارای یک سوئیچ است که دارای ساختار پیچیده است، گران است، مستعد شکست است، نگهداری دشوار است، و به عنوان یک ژنراتور کارآمد نیست. بنابراین، پس از دهه 1950، ژنراتور DC به تدریج جایگزین شد که توسط اصلاح برق AC به دست آمد.
