موتور گیربکس یک تجهیزات الکترومکانیکی رایج است و اصل کنترل آن شامل کنترل الکتریکی، مکانیکی، خودکار و سایر جنبه های دانش است. در تولید صنعتی، موتورهای گیربکس به طور گسترده در ماشین آلات ساختمانی، ماشین آلات متالورژی، ماشین آلات شیمیایی و سایر زمینه ها استفاده می شود. اصل کنترل معقول آن نه تنها می تواند کارایی تولید را بهبود بخشد، بلکه باعث کاهش اتلاف انرژی و افزایش عمر مفید تجهیزات می شود. در این مقاله مفاهیم اساسی اصول کنترل، روش های کنترل، کنترل بهینه و غیره مورد بحث قرار خواهد گرفت.
1. مفاهیم اساسی اصول کنترل
اصل کنترل موتور گیربکس به تحقق کنترل خودکار یاتاقان ها، چرخ دنده ها، موتورها و سایر دستگاه ها با هماهنگی فرآیند کار بین موتور و گیربکس اشاره دارد. در کاربردهای عملی، اصل کنترل عمدتاً شامل جنبه های زیر است:
(1) حالت کنترل: به تنظیم حالت کار موتور گیربکس برای رفع نیازهای مختلف در فرآیند تولید اشاره دارد.
(2) کنترل کننده: بخش اصلی سیستم کنترل است. با تنظیم دقیق سیگنال اندازه گیری شده توسط سنسور، کنترل خودکار موتور گیربکس را متوجه می شود.
(3) تنظیم بازخورد: از اصل بازخورد برای تنظیم سیگنال خروجی موتور گیربکس برای به دست آوردن راندمان تولید بهینه استفاده می کند.
2-روش کنترل
روش های کنترل موتورهای گیربکس به دو نوع کنترل دستی و کنترل اتوماتیک تقسیم می شوند:
(1) کنترل دستی: این روش عمدتاً وضعیت کار موتور گیربکس را به صورت دستی کنترل می کند و سوئیچینگ، راه اندازی، توقف و سایر اقدامات موتور را از طریق عملیاتی مانند چرخش سوئیچ ها و دکمه های جابجایی متوجه می شود. کنترل دستی عمدتا برای فرآیندهای تولید ساده استفاده می شود. از معایب آن این است که عملیات دست و پا گیر است و به راحتی می تواند باعث عملکرد نادرست شود، بنابراین تا حد امکان باید از استفاده از آن خودداری شود.
(2) کنترل خودکار: این روش کنترل خودکار موتور گیربکس را تحت کنترل کنترلر انجام می دهد. کنترل خودکار دارای مزایای پاسخ سریع، دقت بالا و عملکرد ساده است و می تواند نیازهای مختلف تولید را برآورده کند. در عین حال، در کاربردهای عملی، کنترل خودکار همچنین می تواند به صورت پویا پارامترها را با توجه به تغییرات مختلف محیطی واقعی تنظیم کند تا از عملکرد ایمن تجهیزات اطمینان حاصل شود.
3. کنترل را بهینه کنید
کنترل بهینه موتورهای گیربکس عمدتاً در پیوندهای مختلف در فرآیند تولید برای دستیابی به کنترل دینامیکی موتورهای گیربکس است. کنترل بهینه سازی عمدتا شامل روش های زیر است:
(1) کنترل فازی: یک روش کنترلی مبتنی بر تفکر منطق فازی است. با تجزیه و تحلیل اطلاعات بازخورد سیستم، می تواند میزان کنترل را برای دستیابی به بهترین اثر کنترل بهینه و تنظیم کند.
(2) کنترل شبکه عصبی: این یک روش کنترلی مبتنی بر نظریه شبکه عصبی است. عمدتاً سیستم را از طریق شبکه عصبی مدل سازی می کند تا به تنظیم هوشمند موتور گیربکس دست یابد.
(3) کنترل الگوریتم ژنتیک: یک روش کنترلی مبتنی بر ایده الگوریتم ژنتیک است. این عمدتاً تنظیم تطبیقی موتور گیربکس را از طریق الگوریتم بهینه سازی الگوریتم ژنتیک متوجه می شود.
به طور خلاصه، اصل کنترل موتورهای گیربکس برای توسعه تولید صنعتی مدرن بسیار مهم است. در کاربردهای عملی، ما باید روشهای کنترل بهینهشده را بر اساس نیازهای واقعی تولید اتخاذ کنیم تا کنترل خودکار موتورهای گیربکس را محقق کنیم، در نتیجه راندمان تولید، اطمینان از عملکرد ایمن تجهیزات و دستیابی به کنترل علمی و کارآمد تولید را افزایش دهیم.
